Kraj
 Środowisko
 Ludzie
 Dzieje
 Język
 Miejscowości
 Eskimoskie wczoraj
 Dla turysty
 Zorze polarne
 Ciekawostki
 Książki

Dzieje
Starożytne migracje

Pierwsi ludzie dotarli na Grenlandię ok. 4500 lat temu. Fale migracji kończące się wymieraniem całych populacji lub wycofaniem z Grenlandii trwały przez następne 2000 lat. Były to różne kultury łowieckie, zróżnicowane przez archeologów na podstawie narzędzi i sposobu budowy siedlisk, którym nadano nazwy pochodzące od miejsc pierwszych odkryć. Przedstawiciele kultury Independence I zasiedlili północne wybrzeże. Wkrótce po niej lud Saqqaq powędrował na południe wzdłuż wybrzeża zachodniego, a później na północ wzdłuż wschodniego. Podobnie wyglądała migracja kultur Independence II i Dorset.


Źródło: Muzeum w Nuuk

Życie ludzkie w trudnych warunkach Arktyki całkowicie zależne od występowania zwierzyny, zawsze aż do czasów współczesnych balansowało na krawędzi przetrwania. Kolejne migracje trafiały w różnych okresach klimatycznych i ze znajomością różnych technik łowieckich. Oba fakty decydowały o tym, jak długo ludzie ci byli w stanie przetrwać. Jedne kultury znały kajaki, inne nie. Podobnie było z używaniem psich zaprzęgów, harpunów i łuków. Ostatecznie gdzieś w początkach naszej ery ludzie zniknęli z krajobrazu wyspy na tysiąc lat. Ok. wieku X na Grenlandię dociera lud kultury Thule, kończąc swą wędrówkę z Alaski. Najbardziej elastyczny w dostosowywaniu się do warunków, posiadając najlepszy z dotychczasowych warsztat łowiecki, sukcesywnie zasiedla całe obrzeża wyspy. W XIV lub XV w. dochodzi do spotkania Eskimosów z Normanami. Niewiele na ten temat wiadomo, poza legendarnymi opowiadaniami i znaleziskami archeologicznymi wskazującymi na pewną wymianę towarową i starcia zbrojne.

Dalej - Normanowie

© S&T Moczadłowscy, 2006
Przystanek Grenlandia
Kontakt